Karma

1. Dizi Konusu

Karma, İstanbul’un çok katmanlı dokusunda, bir seçimle bütün bir şehrin ritmini bozabileceğimizi unutturmayan bir gerilim-drama. Merkezde Asya Demir var: bir banka için çalışan, veriden hakikati söküp çıkarma takıntısıyla bilinen parlak bir adli veri analisti. Bir akşamüstü Karaköy’de yaşanan zincirleme trafik kazasından mucizevi biçimde sağ kurtulduğunda, Asya dünyayı artık düz bir çizgi olarak görmüyor—insanları görünmez, titreşen kırmızı iplerin birbirine bağladığı bir ağ olarak görüyor. Her ipe dokundukça başka bir yerde bir seçim, bir gecikme, bir nefes… ve bir sonuç. Kısa süre sonra telefonuna “alacak/verecek” başlıklı anonim bildirimler düşmeye başlıyor: üç gün içinde dengelenmezse bir can gidecek, bir yaşam sönecek. Asya ilk uyarıyı ciddiye alıp küçük bir müdahale ile bir çocuğu kurtardığında ağın başka bir ucunda beklenmedik bir felaket oluyor. Terazi, sanki Asya’nın parmaklarına inat, sürekli yeniden kuruluyor.

Asya, iplerin ucundaki düğümlerin yalnızca bugüne ait olmadığını anlıyor. Annesinin 90’larda dahil olduğu esrarengiz bir topluluğun geride bıraktığı “Kara Defter” yeniden ortaya çıkıyor—sayfalarında adlar yok, yalnızca olaylar ve etkiler: “bir bardak kırıldı—bir evlilik bitti”, “bir şarkı çalındı—bir adam sustu”. Defter Asya’nın çocukluk anılarıyla, şimdiki iplerle ve giderek şehirde büyüyen bir gölgeyle aynı dili konuşuyor. Bu gölge, kendini iyiliksever bir vakfın kurucusu olarak tanıtan Mira Koz; “Karma”yı marka sloganına dönüştüren, bağışlarını kameraya, günahlarını karanlığa veren biri. Asya, Mira’nın sosyal projelerinin ipleri zorla bağlayıp bazı düğümleri kasten attığını fark ediyor. Öte yanda cinayet büro amiri Oğuz Erten, kentte meydana gelen “kazaların” ardındaki görünmez elin peşinde. Oğuz’un şüphesi Asya’ya dönerken, Asya’ya beklenmedik bir müttefik çıkıyor: Beyoğlu’nda terk edilmiş bir pasajın bodrumunda çalışan nörobilimci Uras, ipleri bir beyin fenomeni olarak açıklamaya çalışıyor—ta ki o da kendi geçmişindeki bir düğümle yüzleşene kadar.

Kamera, İstanbul’u yalnızca fon değil, aktif bir karakter gibi işler: Balat’ta bir kapı koluna bağlanan bileklik, Üsküdar’da son vapuru kaçıran genç, Galata’da yanlış notaya basan bir sokak piyanisti… Her mikro-hikâye, terazi kefesinde yerini buluyor. “Kurtarmak” bu dizide tek başına iyi bir fiil değil; her ‘iyi’ eylem bir gölge, her ‘yanlış’ bir bedel bırakıyor. Ve finalde şunu soruyor: Eğer gerçekten her şey bir nedene bağlıysa, özgür irade nereye sığıyor? Asya, Galata’nın rüzgârında defteri yakmayı mı, yoksa onu şehrin hafızasına yeni bir düğüm olarak mı emanet etmeyi seçecek?

Bonus: Dizide bir sahne var ki not almışım—Asya, Haliç’e bakıp şöyle diyor: “Bazen bir su damlası düşer ve halka halka çoğalır. Ben damla mıyım, yoksa göle çakılan taş mı?” Ah, ses tasarımı orada incecik bir nefes bırakıyor; sizi de aynaya baktırıyor.

2. Karakterler

Asya Demir: Adli veri analisti. Keskin zekâ, takıntılı doğruculuk, kırılgan bir vicdan. Kaza sonrası “ipleri” görmeye başlıyor; iyi niyeti onu en sert ikilemlere sürüklüyor.

Oğuz Erten: Cinayet büro amiri. “Tesadüfe inanmam” diyen, delille konuşan bir polis. Asya’nın izini sürerken kendi geçmişindeki kapalı dosyalara açılıyor.

Mira Koz: Karizmatik bir hayırsever ve medya yüzü. “Karma”yı bir pazarlama stratejisine çeviren, görünmez düğümleri kendi çıkarları için sıkan gri bir antagoniste dönüşüyor.

Uras Aksoy: Nörobilimci. Algı, nedensellik ve vicdan arasındaki ilişkiyi araştırıyor. Asya’ya bilimsel bir dil önerirken kendi duygu laboratuvarında deney faresi olmaktan kaçamıyor.

Nihan Şenkal: Genç yazılım geliştirici. Asya’nın dijital iz sürücüsü; darknet’teki “terazi” uyarılarının kaynağına dair kilit ipuçlarını çözüyor.

Rafiq Haddad: Sığınmacı doktor. Bir kurtarışın beklenmedik maliyetini taşıyan vicdan; Asya’nın “iyi” ile “doğru” arasındaki farkı öğrenmesinde kılavuz oluyor.

3. Sezonlar Kaç Bölüm

1. Sezon (8 bölüm, 48–58 dk):

1) Borç: Kaza, ilk ip, ilk uyarı. 2) Kırmızı İpler: Görünün ardı. 3) Üç Gün: Zamanla yarış. 4) Yan Etki: İyi niyet, kötü sonuç. 5) Döngü: Aynı hatayı farklı biçimde yapmak. 6) İtiraf: Oğuz’un dosyası açılır. 7) Tuzak: Mira’nın ağı. 8) Terazi: Defterin ateşle imtihanı.

2. Sezon (10 bölüm, 50–62 dk): Hikâye İstanbul’un dışına taşar; Varanasi ve Kapadokya iki büyük düğüm noktası olur. “Ayna” adında bir cihaz olasılık dallarını görüntülemeye yarar; Asya’nın seçim yükü katlanır. Bölüm sonlarında 90 saniyelik “after credits” mikro-sahneler, gelecek düğümlerin ipuçlarını verir. Final “Balonlar” bölümünde bir kurtarış, şehir siluetinde yeni bir gölge bırakır.

4. Dizi bitti mi devam mı ediyor?

Dizi devam ediyor. 3. sezon resmi olarak onaylandı; 8 bölüm planlandı. Çekimler, İstanbul iç mekânlarıyla eşzamanlı olarak Atina ve Tiflis’teki dar sokaklarda gerçekleşecek; tematik odak “borç, bağ, bedel” üçlemesini kapatacak. Yapım takvimi paylaşılan bilgilere göre bahar başı çekim, sonbahar prömiyer hedefli. Yeni sezonda Mira’nın geçmişi daha derin kazılacak, Oğuz–Asya hattında güvenin tanımı yeniden yazılacak. Spoiler vermeden söyleyeyim: Bir eski fotoğraf, üç kaderi aynı karanlık odada banyo ediyor.

5. Nerede Çekildi

Birinci sezonun ana gövdesi İstanbul’da: Balat’ın renkli sokakları, Karaköy’ün paslı iskeleleri, Galata Köprüsü’nün gece nöbeti, Kuzguncuk’un sabah ışığı, Kapalıçarşı’nın labirenti. Beykoz Kundura’daki platolarda Asya’nın veri laboratuvarı ve emniyet müdürlüğü setleri kuruldu. Ses ve ışık ekipleri yağmurlu gecelerde ıslak asfaltın yansımalarını özellikle aldı; kırmızı ip metaforu için neon çizgiler ve anamorfik lenslerle uzun pozlamalar tercih edildi.

İkinci sezonda Hindistan çekimleri: Varanasi ghats’larında gün doğumu sekansları, Rishikesh’te asma köprü üzerinde “Ayna” test sahnesi. Kapadokya’da gün doğumlu balon sahnesi, jeolojik dokuyu ‘zamansızlık’ için kullandı. Şehir içi sürüş sahnelerinde Tophane–Fındıklı hattı, final kovalamacasında Yedikule sur içi. Kısacası, kamera sadece şehirleri değil, seçimlerin yankısını da belgeliyor.

6. Son Yorum

Şunu teslim edelim: Karma, “kelebek etkisi” lafını duvara yazıp geçmiyor; kelebeği uçuruyor, rüzgârı ölçüyor, fırtına çıkınca da sizi yağmurda bırakıyor. İzlerken birkaç kez durup “Ben orada ne yapardım?” diye düşündüm; sonra dürüstçe şu notu düşmüşüm: “Muhtemelen yanlış olanı.” Dizi, seyirciyi suç ortaklığına davet ediyor—bazen de göz kırpıyor: “İyi niyetle döşenen yollar nereye çıkar, biliyoruz; peki iyi niyetle düğümlenen ipler?” Karakter yazımı özenli, ses tasarımı rafine, kurgu cesur. Ve evet, iki yerde gözlerim doldu; birinde de kahkaha attım (Oğuz’un ‘tesadüf’ kelimesine alerjisi var, görmeniz lazım). Kısacası, vicdanınıza küçük bir bildirim düşsün: Bu diziyi izleyin; üç gün içinde dengeye gelirsiniz.

IMDb Açıklaması

Bir veri analisti, ölümcül bir kazadan sonra insanların kaderini bağlayan görünmez neden-sonuç iplerini görmeye başlar; her kurtarış yeni bir felaket doğururken, geçmişindeki sır örgüt her düğümü sıkılaştırır. İstanbul'da ve ötesinde.