Blue Moon, 31 Mart 1943 akşamını tek bir nefes gibi yakalayan, Broadway efsanelerinin gölgede kalan yüzüne eğilen bir gece hikâyesi. Sardi’s’nin dumanlı barında, efsanevi söz yazarı Lorenz Hart paramparça olmuş özgüveniyle boğuşurken; birkaç sokak ötede eski ortağı Richard Rodgers, çığır açan Oklahoma!’nın açılışını kutlar. Film, bir dönemin bitişiyle yenisinin doğuşunu aynı saate sıkıştırır; alkolün buğusu, kıvılcım saçan zekâ ve kendi kendini sabote eden bir ruh, cazın ritmiyle birbirine dolanır. Hart’ın iğneleyici espritüelliği ve kırılgan yalnızlığı, Rodgers’ın disiplinli ışıltısıyla sessizce çarpışır. Müzik, “Blue Moon”un hayalet nakaratı gibi sahneleri örer; şöhretin parlak vitrinine karşı sanatsal ortaklığın bedeline, yaratmanın haz ve hüzün dengesine dair sarsıcı ama incelikli bir ağıt sunar.